در آن نیامده ایّام

حسن صنوبری گوید

در آن نیامده ایّام

حسن صنوبری گوید

ثُمَّ نَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ :
الْجِهَادَ الْجِهَادَ عِبَادَ اللَّهِ
أَلَا وَ إِنِّی مُعَسْکِرٌ فِی یَومِی هَذَا
فَمَنْ أَرَادَ الرَّوَاحَ إِلَى اللَّهِ
فَلْیَخْرُجْ .

طبقه بندی موضوعی

درباب حضور توأمان رئیسی و قالیباف

پنجشنبه, ۷ ارديبهشت ق.ظ

   درباب حضور توأمان آقایان رئیسی و قالیباف دو تحلیل وجود دارد:

 

  تحلیل نخست:
هردو باید باشند تا آخر، چون انتخابات به دور دوم می‌رود؛ وقتی به دور دوم رفتیم، رأی‌ها یک‌کاسه می‌شوند و روحانی می‌بازد. درست مثل انتخابات سال 1384 که همین اتفاق افتاد و آقای  احمدینژاد بر آقای  هاشمی پیروز شد.

 

نقطۀ قوت این تحلیل: دلیل باورمندان این تحلیل این است که «سبد رأی» آقایان قالیباف و رئیسی با هم برابر نیست. چه بسا اگر یکی از این افراد کنار بکشد، رأیش برود سمت سبد رأی آقای روحانی.

 

طرفداران این تحلیل: بیشتر آن‌هایی هستند که روی یکی از گزینه‌های رئیسی یا قالیباف صددرصد شده‌اند و انتخاب دیگری و نبودن گزینۀ خودشان برایشان دشوار است.

 

نقطۀ ضعف این تحلیل: در انتخابات 1392 هواداران جبهۀ پایداری و آقای  جلیلی دقیقا چنین سخنی را ابراز می‌کردند. اولا می‌گفتند هیچ اعتباری به نظرسنجی‌ها نیست و مردم امکان ندارد آقای جلیلی و (به قول خودشان) «گزینۀ مقاومت» را رها کنند و به گزینۀ «بستن با کدخدا» رأی بدهند. دوماً سبد آراء متفاوت است، رأی جلیلی و قالیباف ارتباطی به هم ندارد. سوما انتخابات حتما به دور دوم خواهد رفت و یک نامزد اصولگرا با یک نامزد اصلاح‌طلب رقابت می‌کند و پیروز می‌شود. و نشد. هیچکدام از این تحلیل‌ها با اینکه (به قول خودشان) بهترین نخبگان دانشگاه و حوزه پشتش بودند درست از آب درنیامد. پیشبینی طرفداران وحدت دقیقتر بود. علی‌ای‌حال این تحلیل امروز همان تحلیل دیروز پایداری‌هاست و با خوشبینی زیاد و ریسک‌پذیری بالایی همراه است. چرا؟

 

اولا: چنین نیست که سبد آرای آقایان قالیباف و رئیسی (حتی جلیلی) صددرصد متمایز باشد. جامعۀ انقلابی به این دو گزینه فکر می‌کنند. نسبت آرای ایشان هم حتی «عموم خصوص من وجه» نیست؛ «عموم خصوص مطلق» است. یعنی اگر آقای رئیسی کنار برود، قطعا 90% آرای او (که آرای مردم مسلمان انقلابی است) به سبد آقای قالیباف ریخته می‌شود؛ نه آقای روحانی. از طرفی اگر آقای قالیباف کنار برود حداقل نیمی از آرای او به سبد آقای رئیسی می‌ریزد. چه اینکه آرای آقای قالیباف بینابین است. یعنی هم گروه عمده‌ای  از نخبگان انقلابی به او رأی می‌دهند هم گروه عمده‌ای از عامّۀ مردم غیرسیاسی. اگر رأی آقای جلیلی 100% سیاسی اعتقادی بود، رأی آقای رئیسی حداقل هشتاد الی نود درصد سیاسی اعتقادی است؛ اما رأی آقای قالیباف تقریبا پنجاه پنجاه است و بسیاری کاری به انقلابی بودن او ندارند و نظر به عملکرد و توفیقات مدیریتی او طی سال‌های متمادی دارند.

 

ثانیا: در انتخابات قبل مجموع رأی‌های رقیبان آقای روحانی که عموما اصولگرا بودند و رأی مردم انقلابی را داشتند فقط اندکی از رأی ایشان کمتر بود. آقای روحانی 18میلیون رأی داشت و رأی رقیبان 16 میلیون. اما نکتۀ مهم این است که وقتی کاندیداهای رقیب متعدد باشند انرژی‌هایشان هم متکثر می‌شود و در جهت تخریب هم‌گروهی‌ها خرج می‌شود. اگر چنین نبود. یعنی اصولگراها و انقلابی‌ها یک نامزد واحد داشتند، در ثانی همدیگر را تخریب نمی‌کردند (انرژی‌ای که رجانیوز در آن ایام صرف تخریب قالیباف کرد اگر صرف تخریب روحانی می‌شد الآن روحانی جای دیگری بود!) و مردم از این جماعت یک صدای واحد می‌شنیدند و سرگردان نمی‌شدند، به راحتی و در همان دور اول رقیب را شکست می‌دادند. انرژی‌هایی که می‌توانند رأی خاکستری را جذب کنند نباید خرج دفع رأی‌های خودی شوند.

 

ثالثا: الآن آقای روحانی شرایط سابق را ندارد. چهارسال تمام با همه قدرت خود را تبلیغ و تثبیت کرده و رقیبان را تخریب و تحقیر. ریسک نمی‌گویم زیاد شده ولی کم هم نشده.

 

  تحلیل دوم:
هردو تا دقیقه نود باشند. ولی در دقیقه نود با توجه به نظرسنجیها و فضای عمومی جامعه آنکه رأی‌آوریش نسبت به دیگری کمتر است به نفع او کنار برود. درست مثل انتخابات سال 1392 که همین اتفاق برای جناح رقیب افتاد، آقای  عارف به نفع آقای روحانی کنار رفت و ایشان بر چهار کاندیدای اصولگرا (یا شبه اصولگرا!) پیروز شد.

 

نقطۀ قوت این تحلیل:ریسک ندارد. نتیجه روشن است که با همۀ توان به میدان آمدیم. چه ببازیم چه نبازیم، عاقلانه رفتار کرده‌ایم.

 

طرفداران این تحلیل: کسانی که بیشتر از اینکه دربند یک فرد (رئیسی یا قالیباف) باشند در بند یک فکرند و به جای پیروزی الف و ب دنبال تغییر وضعیت موجود و روی کار آمدن یک دولت کارآمد، توانمند و وفادار به انقلاب هستند.

 

نقطۀ ضعف این تحلیل: در صورتی که آرای منفی روحانی و رأی‌های مثبت آقایان رئیسی و قالیباف طی روزهای آینده چندبرابر شود، بله، کنار رفتن یکی از این دونفر، به ویژه آقای قالیباف که نیمی از رأیش سیاسی نیست؛ ممکن است آرای او را به سبد آریالای روحانی سرازیر کند.

 

 

جمعبندی: من به تحلیل دوم خوشبین‌ترم. اما شاید عقل حکم می‌کند برای انتخاب تاکتیک بیشتر صبر کرد و منتظر لحظات پایانی بازی ماند. یعنی اگر در نظرسنجی‌ها آرای روحانی مدام کاسته شد و آرای رئیسی و قالیبف افزوده؛ به تحلیل دوم عمل شود. ولی اگر قدرت‌های رسانه‌ای مثل سال 92 با هم به نفع آقای روحانی متحد شدند باید سراغ تحلیل اول رفت. البته موفقیت تحلیل اول این است که حضرات بر نفس خود مسلط باشند! و اگر تکلیف دائر بر رفتن شد (چه جناب رئیسی چه جناب قالیباف) دچار توهمات آقای  ولایتی در سال 92 نشوند. «ان الله لا یحب کل خوّان کفور»

 

________________________________________

به کانال مشترک هواداران آقایان  رئیسی و  قالیباف بپیوندید:

https://t.me/joinchat/AAAAAEIWAw2E4TZe2vnoMQ

نظرات  (۷)

سلام علیکم
تحلیل خوبی بود اما فاکتور مشارکت کمتر مردم در انتخابات امسال رو مد نظر قرار نداده بودید.
این اتفاق به دلیل نا امیدی مردم از بهبود شرایط ممکن هست اتفاق بیافته و ناتوانی ما در جذب قشر خاکستری. اما طرف مقابل ثابت کردند در لحظه های آخر هم توانایی جذب این قشر رو دارند.
با مشارکت کمتر احتمال رأی آوردن آقای روحانی و حتی به دور دوم نرفتن ایشون هم وجود داره.
پاسخ:
سلام علیکم
نکته دقیقی بود که ازش غفلت کردم. با این حساب تحلیل اول ضعیف‌تر میشود
به نظرمن هم تحلیل دوم معقوله اما مسأله ای که بین دوستان دیدم اینه که خیلی ها می گن قالیباف از روحانی هم بدتره و فقط رییسی
قشر خاکستری هم راحت تر متمایل به قالیباف می شوند تا رییسی که یک دلیلش اینه که طرفداران روحانی انرژی بیشتری برای مقابله با رییسی گذاشته اند

پاسخ:
بالعکسش را من بیشتر دیدم.
ولی وحدت و فرهنگ وحدت باید جا بیفتد. همچنین کنار رفتن باید واضح باشد و نامزدی که کنار می‌رود باید همه انرژی خودش را برای ارجاع رأی‌ها به سبد متحدش بگذارد. نه اینکه برود کنار و قهر کند.
منم با تحلیل دوم موافقم. الان نمیشه ریسک کرد. هر اتفاقی که بیفته. روحانی انصراف بده، بمونه، جهانگیری انصراف بده یا بمونه .. هرچی که بشه دیگه نباید سه تا گزینه برای ما وجود داشته باشه و همه باید به یه نفر واحد رای بدیم. یا میرسلیم باید بمونه یا رئیسی یا قالیباف. خودشون میدونن و جمنا... به خدا اگر باز بخوان مثل سال 92 بازی دربیارن و با اختلاف هفت دهم درصدی 4 سال این شرایط نکبت رو تحمل کنیم، اون جمنا رو تیکه تیکه میکنم.. 
پاسخ:
میرسلیم را الآن جدی گفتید؟! 
این‌بار هم اگر حماقت اتفاق بیفتد، جریان اصولگرایی برای همیشه حذف خواد شد و از چشم طرفدارانش هم می‌افتد. 
شکست معقول و با همه توان خیلی بهتر از شکستی است که نتیجه نابخردی و توهم باشد. مثل شکست 92
سلام
باز هم ممنون

پاسخ:
سلام علیکم
تشکر که وقت گذاشتید برای مطالعه

 بود و نبود روحانی و جهانگیری چندان مهم نیست . جو عمومی جامعه آماده ی «نه» گفتن به روحانی و دولت و دلتمرداشه! و به نظر میاد تعداد آرای قالیباف و رئیسی نباید فرق چندانی با هم داشته باشند . فقط بعد از آخرین مناظره و بدون توهم و خیال خام رفتن به دور دوم !  باید یکیشون از خودش بگذره و این ایثار و گذشتن از خود پاشنه ی آشیل و چشم اسفندیار ماست! موندن یکی از این دو نفر مطمئن ترین و تنها راه نجات از این وضعیته.
اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا
 بود و نبود روحانی و جهانگیری چندان مهم نیست . جو عمومی جامعه آماده ی «نه» گفتن به روحانی و دولت و دلتمرداشه! و به نظر میاد تعداد آرای قالیباف و رئیسی نباید فرق چندانی با هم داشته باشند . فقط بعد از آخرین مناظره و بدون توهم و خیال خام رفتن به دور دوم !  باید یکیشون از خودش بگذره و این ایثار و گذشتن از خود پاشنه ی آشیل و چشم اسفندیار ماست! موندن یکی از این دو نفر مطمئن ترین و تنها راه نجات از این وضعیته.
اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا
پاسخ:
بله.
البته جو عمومی جامعه از هر حرکت جدی و محکم استقبال می‌کند.
الهی آمین!
سلام.
مدت‌ها بود که فرصت نکرده بودم به سایت شما سر بزنم. امروز بعد از انصراف آقای قالیباف یادم افتاد که شما قبلا طرفدار ایشان بودید. آمدم سر بزنم نظر شما را در این دوره ببینم. 
تمام تحلیل‌هایتان از رعایت اخلاق در مناظره توسط ایشان و نقطه سیاه نداشتن پرونده آقای رئیسی به یک طرف، این عبارت "مردم مسلمان انقلابی" در این پست و این‌که پیش‌فرضتان این است که افرادی که مصداق این تعبیر هستند حتما به قالیباف یا رئیسی رای می‌دهند، واقعا حیرتآور است. 
پاسخ:
سلام علیکم
خوش آمدید!

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">